Gdyby Janusz Palikot nie miał „twardej skóry” (jak większość polityków) to najpewniej po wizycie w Świebodzinie wyjeżdżałby w minorowym nastroju. Przyjęcie przez kilkudziesięciu mieszkańców miasta, którzy przyszli na spotkanie z politykiem, było raczej chłodne.

 

            Janusz Palikot przyjechał wczoraj (16 czerwca) do naszego miasta w ramach akcji „Wyzwalamy Polskę - 100 dni, 200 miast, 100 tysięcy uściśniętych dłoni”. Spotkanie na świebodzińskim rynku zaplanowano na godzinę 14-tą, ale te rozpoczęło się pół godziny później. Chyba dobrze się stało, bo początkowo frekwencja była marna – po bruku spacerowało więcej gołębi niż ludzi.

            Ostatecznie jednak zebrało się kilkadziesiąt osób, które, z racji poglądów lub ciekawości, chciało posłuchać polityka. Co usłyszeli? Trochę o gospodarce, bezrobociu, kosztach polskiej misji wojskowej w Afganistanie, o bezsensie jednoczesnego utrzymywania ZUSu i KRUSu, o problemach przedsiębiorców prowadzących własną działalność gospodarczą, o bezsensie istnienia powiatów. Wszystko podane w pigułce - czasu było niewiele, bo w kolejce czekała Nowa Sól.

            Wypowiedź J. Palikota była chyba nico krótsza niż to pierwotnie planowano, bowiem kilka osób postanowiło wyrazić swoje poglądy i głośno polemizowało. W zdecydowanej większości nie były to głosy przychylne i polityk musiał się nasłuchać m.in. o tym, że jest „wysoko postawionym w Europie masonem”. Kobiecie, która wyraziła tą opinię, wyraźnie zdenerwowany Janusz Palikot zarzucił kłamstwo i zagroził sądem. Na szczęście skończyło się jedynie na zapowiedziach. Lider ugrupowania Ruch Poparcia Palikota musiał się również krótko tłumaczyć dlaczego „chce zniszczyć kościół”. – Nie chcemy niszczyć kościoła. Chcemy, żeby kościół nie mieszał się do polityki. Akurat ta opinia spotkała się zaprobatą sporej części obecnych, choć jeden z dyskutantów „zagroził”, że polecą na nich gromy.

            Wymiana zdań była gwałtowna, ale krótka. Skończyła się w chwili gdy J. Palikot zaczął podpisywać i rozdawać swoje książki. Skwapliwie sięgnęli po nie również jego zdeklarowani kilka minut wcześniej oponenci (choć nie wszyscy). Wokół pstrykały również aparaty fotograficzne w komórkach – wiele osób chciało mieć na pamiątkę wspólne zdjęcie z politykiem, do których ten chętnie pozował, nawet w drodze do samochodu przy okazji rozmawiając z przechodniami przekonując ich aby w najbliższych wyborach parlamentarnych oddali swój głos na jego ugrupowanie. W końcu przecież to był główny cel kilkudziesięciominutowej wizyty w Świebodzinie.

Idąc na parking J. Palikot zatrzymał się przy jednym ze słupów ogłoszeniowych, na którym widniał plakat anonsujący wczorajsze spotkanie i złożył na nim swój autograf mówiąc. – Do jutra ten plakat stąd zniknie. – A może zniknąć już dzisiaj? – zapytał jeden chłopak i delikatnie ściągnął plakat ze słupa.