Do rozpoczęcia piłkarskiej wiosny w trzeciej lidze pozostał miesiąc. 15 marca Pogoń rozegra pierwsze ze spotkań rundy rewanżowej z GKP Gorzów. Od początku stycznia świebodziński trzecioligowiec przygotowuje się do rozgrywek pod okiem trenera Sylwestra Buczyńskiego, który testuje nowych zawodników, sprawdzając ich przydatność m.in. w trakcie sparingów. Według niego jest coraz lepiej. Zawodnicy pomału zaczynają się zgrywać, a efekty było już widać podczas sobotniego (9 luty) sparingu z Promieniem Żary, który Pogoń wygrała 0:3. Wszystko jakby szło w dobrą stronę. Ale możliwe, że wysiłek zostanie zaprzepaszczony, a drużyna znajdzie się w opłakanej sytuacji.

            O co chodzi? Oczywiście o pieniądze. Zarząd przeznacza na opłacenie zawodników pierwszej drużyny 15 tys. zł miesięcznie (o czym - jak twierdzą członkowie zarządu - trener wiedział od początku). Kwota niby duża, ale patrząc na budżety innych klubów, jak chociażby gorzowskiego, który jest trzykrotnie większy, ta suma wydaje się śmiesznie mała. Te kilkanaście tysięcy ledwo wystarczy na opłacenie dotychczas grających w Pogoni zawodników nie mówiąc o tych, którzy zespół mieli wzmocnić. Zamieszanie jest potworne. Nikt praktycznie nie wie na czym stoi i czego może się spodziewać. Treningi co prawda się odbywają, ale atmosfera jest, delikatnie mówiąc, daleka od ideału. Ciągłe spotkania z zarządem, przekonywanie się do swoich racji ciągną się w nieskończoność i niewiele przynoszą. Tarcia pomiędzy sztabem trenerskim a zarządem oraz zawodnikami i zarządem to nie wszystko. Iskrzy również w samych władzach. Wczoraj (11 luty) po burzliwym spotkaniu władz klubu z członkowstwa w zarządzie po ostrej wymianie zdań z Janem Matkowskim zrezygnował (na razie ustnie) Kazimierz Ekiert, który był nadzieją prezesa Adama Ripy na pozyskiwanie poważnych sponsorów. Podczas spotkania doszło również do innych nieprzyjemnych incydentów.

Przyczyną konfliktu jest m.in. syn Jana Matkowskiego Paweł, który był w Pogoni testowany jako bramkarz. Według sztabu trenerskiego jego umiejętności są, przynajmniej na razie, niewystarczające i nie byłby on przydatny dla drużyny. Trenerzy zadecydowali, że wzmocnieniem będzie bramkarz Mirosław Kasprzak, i z usług Pawła Matkowskiego, jak i innych nieprzydatnych zawodników zrezygnowali. Jednak pomimo tego J. Matkowski nadal przywoził swojego syna na treningi i do tej pory uparcie lansuje go na bramkarza świebodzińskiej drużyny. Dzisiaj miała zapaść ostateczna decyzja – Kasprzak czy Matkowski. Wyszło na to, że jednak Matkowski. Choć w tym kalejdoskopie kolejnej zmiany decyzji wykluczyć nie można.

            Ale problem nie dotyczy jedynie bramkarza. Zarząd tłumacząc się brakiem środków finansowych nie chce przyjąć do drużyny wszystkich zawodników, którzy pomyślnie przeszli testy. Oprócz tego, że takie stanowisko nie odpowiada trenerowi, to swoje zastrzeżenia wypowiedzieli również zawodnicy, którzy spotkali się dzisiaj (12 luty) z włodarzami klubu. Chcą oni, aby w składzie było co najmniej osiemnastu zawodników, w tym wszyscy ci, którzy pomyślnie przeszli testy. Ale tych już nie ma. Większość z nich nie mogąc się doczekać na ostateczne rozstrzygnięcia podobno… wyjechała z nadzieją znalezienia na miesiąc przed rundą wiosenną innego klubu. Trzeba być wielkim optymistą żeby wierzyć w ich powrót. W związku z ich wyjazdem nie należy się spodziewać, że na jutrzejszym treningu pojawi się tłum piłkarzy. Nie można również wykluczyć, że trener Buczyński i jego asystent Sławomir Landyszkowski powiedzą „dosyć” i również odejdą. Jeżeli tak by się stało, to cały okres przygotowawczy można uznać za zmarnowany. Jedna z osób związana z klubem podsumowała zaistniałą sytuację w następujący sposób – Zarządowi nie zależy na wynikach drużyny. Dla nich jest to sprawa drugorzędna. Ich interesują jedynie oszczędności. Chcą rundę wiosenną zagrać na minimalnych kosztach.

            Wariant oszczędnościowy według Zarządu jest koniecznością – Nie możemy wydać więcej pieniędzy niż mamy – przekonuje członek zarządu Damian Hrycak – Jeżeli wydamy wiosną za dużo z dotacji, to za co utrzymamy drużynę w następnym sezonie, gdy będziemy grać o awans? Argumentuje dalej, że wiosnę trzeba po prostu przetrwać, a w tym czasie szukać konkretnych sponsorów, których pieniądze pozwolą na utrzymanie lepszych zawodników. Tej samej linii trzyma się prezes Ripa. Jest to jakiś argument, ale od razu można dać kontrę. Po pierwsze - jeżeli wiosną nie będzie wyników, a drużyna zasilona juniorami będzie dostawać regularne baty, to o sponsorów, o których już teraz niezwykle trudno, będzie jeszcze trudniej. Po drugie – na stadionie nie pojawią się kibice, którzy nie będą mogli patrzeć na słabe wyniki, a przecież to właśnie dla nich istnieje drużyna, to dla nich grają piłkarze. I wreszcie po trzecie – o wiele trudniej niż obecnie będzie przekonać piłkarzy do gry w drużynie, która do sportowych szczytów ma daleko. Już teraz pojawiają się głosy, że wychowankowie młodszych grup świebodzińskiego klubu nie chcą grać w pierwszej drużynie. Taką chęć wyrażają jedynie najmłodsi, ale oni muszą jeszcze trochę poczekać.

            Może więc zaryzykować? Wydać teraz więcej, licząc na dobre wyniki zespołu, co z kolei (teoretycznie) pozwoli na łatwiejsze przyciągnięcie sponsorów? Adam Ripa nie ukrywa, że takie rozwiązanie było również brane pod uwagę, ale wydaje się, że ciężar ryzyka przeważy jednak szalę na tę z napisem „oszczędności”. Można się zastanowić, dlaczego przez dwa miesiące nowy zarząd nie zdołał znaleźć większej ilości sponsorów (ci obecni zapewniają wpływ zaledwie 6 tys. zł)? D. Hrycak wyjaśnia, że ciężko pogodzić wszystkie obowiązki związane z przygotowaniem drużyny do sezonu z poszukiwaniem sponsorów – Przecież nie zajmujemy się jedynie pierwszym zespołem. Jest jeszcze druga Pogoń i drużyny młodsze. To prawda, ale czy nie można było powołać do pięcioosobowego zarządu kolejnych członków? Praca rozłożyłaby się na więcej osób i byłoby więcej czasu na szukanie sponsorów. Ale z drugiej strony znalezienie odpowiednich ludzi proste nie jest. A tak, jest jak jest, czyli bardzo nieciekawie.

            Według osób związanych z klubem do zamknięcia miesięcznych wydatków brakuje około 2 tys. zł. Ta suma pozwoliłaby na zatrzymanie zawodników, którzy spełniali oczekiwania trenera. To dużo i jednocześnie tak niewiele. Głupio byłoby zaprzepaścić to, co zostało zrobione, przez taką kwotę. Trzeba jeszcze wspomnieć o jednym – obecnych problemów by nie było, gdyby nie około stutysięczny dług wiszący od dłuższego czasu nad klubem.